Loading...
Informacje2019-01-05T12:03:27+00:00

Project Description

Wyżły weimarskie to psy o zdecydowanie dominującej osobowości. Są wymagające, inteligentne, wrażliwe, uparte oraz wiecznie domagają się uwagi. Potrzebują sporą dawkę ruchu oraz wyzwania intelektualne. Jeżeli się im tego nie zapewni, mogą być bardzo destrukcyjne.

Wymagają zatem właściciela o silnej osobowości, lidera. W przeciwnym razie przejmą dowodzenie w rodzinie, co może się skończyć nie tak, jak byście tego chcieli.

Kupno weimara należy rozważyć, biorąc pod uwagę kilka różnych czynników, np. warunki rodzinne, lokalowe, ilość czasu, jaką możemy poświęcić zwierzęciu oraz osobowość domowników.

Domownicy:

  • singiel (czyli jeden domownik) – weimar bardzo przywiązuje się do swojego właściciela. Między singlem a psem może więc nawiązać się głęboka więź uczuciowa, co weimarom bardzo odpowiada. To zwierzaki czerpiące przyjemność z kontaktu z człowiekiem i nie wyobrażające sobie bez niego życia. Ale należy też wziąć pod uwagę, czy pracujący poza domem singiel nie będzie w domu zbyt rzadkim gościem, a pies nie będzie wył z tęsknoty przez cały dzień.
  • dzieci – weimary nie stanowią żadnego niebezpieczeństwa dla dzieci. To psy zrównoważone, cierpliwe i przede wszystkim odporne na ból. Spokojnie zniosą zatem ciągnięcie za ogon, jazdę na oklep, wkładanie klocków do ucha i długie zabawy. Oczywiście, jak w przypadku każdej rasy, zabawy małych dzieci z weimarami powinny odbywać się pod nadzorem dorosłych, ponieważ każda cierpliwość ma swoje granice. Poza tym weimar to duży pies; jest w stanie przewrócić nawet dorosłą osobę. W niekontrolowanej zabawie może nieumyślnie przewrócić dziecko lub zadrapać pazurem, powodując nawet poważne urazy.
  • Uwaga: jeżeli kupujecie psa dziecku, nie liczcie na to, że będzie wychodził z nim samodzielnie na spacer przed ukończeniem 12. roku życia. Weimar, zwłaszcza samiec, jest psem bardzo silnym, dlatego dziecko nie będzie w stanie utrzymać go na smyczy; nawet, gdy pies będzie bardzo posłuszny, może pociągnąć dziecko na widok kota albo suki w cieczce.
  • rodzina „wielopokoleniowa” – to oczywiście doskonałe miejsce dla weimara, ale uwaga – podstawą wychowania jest konsekwencja; w licznej rodzinie jeden zabrania, a drugi pozwala, przez co pies ma mętlik w głowie, do czego nie powinniście dopuścić.
  • ludzie starsi – weimar jest psem dla ludzi aktywnych i zdrowych, wymaga sporej dawki ruchu i siły fizycznej właściciela, zatem nie będzie on najlepszym wyborem dla ludzi w podeszłym wieku.

Inne zwierzęta:

  • Kotki, chomiki i rybki – weimar prawdopodobnie nie wsadzi pyska do akwarium, ani też nie zdoła wyciągnąć chomika z klatki, ale ponieważ ta rasa jest cięta na drapieżniki, to wszelkie koty są naprawdę zagrożone. Jeżeli macie w domu dorosłego kocura, to szczeniak weimara prawdopodobnie uzna jego obecność w stadzie. Będzie tępił koty na podwórku, a tego domowego uzna za „swojego”. Natomiast wprowadzanie kota do domu wraz z dorosłym weimarem to pomysł nad wyraz ryzykowny.
  • konie – weimary doskonale nadają się do towarzystwa podczas jazdy konnej. Należy oswajać psa z koniem od szczenięctwa, jednakże z jazdą w teren należy się wstrzymać do ukończenia przez psa 1. roku życia. Szybki bieg przy koniu nie jest dobry dla stawów ani serca psa będącego w rozwoju.

Warunki mieszkaniowe

  • dom z ogrodem – teoretycznie idealne rozwiązanie, ale w praktyce zbyt często się zdarza, że pies zamiast wychodzić na spacer, spędza życie, biegając samotnie wzdłuż płotu. Trzy spacery dziennie są nieodzowne.
  • mieszkanie – jego wielkość nie ma znaczenia. Weimarowi wystarczą dwa metry kwadratowe Twojego łóżka :). A poważnie – mieszkanie nie służy do biegania i rozładowywania energii. Psu należy zapewnić odpowiednią dawkę ruchu i zajęcia poza domem.
  • kojec z budą – to fatalne rozwiązanie dla psa rodzinnego. Weimary potrzebują kontaktu z człowiekiem, a zostawione w kojcu nie są szczęśliwe. Poza tym weimary krótkowłose zwykle nie mają podszerstka, więc nie nadają się do trzymania na dworze, zwłaszcza zimą.
  • Wyjątki: pies u myśliwego (z dobrze ocieploną budą), duże profesjonalne hodowle (z kojcami wewnętrznymi).

Przeznaczenie:

  • pies myśliwski,
  • pies dla osób aktywnych,
  • pies rodzinny (pod warunkiem zapewnienia odpowiedniej dawki ruchu),
  • dla uprawiających agility, frisbee i inne psie sporty,
  • doskonały i elegancki pies wystawowy,
  • pies obronny (zwłaszcza samce),
  • może służyć jako pies ratowniczy lub do wykrywania narkotyków.

UWAGA! NIE NADAJE się na psa stróżującego!

Czas:

  • Weimar jest w stanie spędzić 8 godzin sam w domu, ale niektóre psy nie wytrzymują związanej z tym nudy i samotności. Zdarzają się przypadki niszczenia mieszkania lub wycia spowodowanego problemami emocjonalnymi wywołanymi rozłąką bądź brakiem możliwości wyładowania energii.
  • Psu należy zapewnić minimum trzy spacery dziennie, w tym jeden dłuższy.
  • Weimar potrzebuje sporo zajęć fizycznych i wyzwań intelektualnych. Czas przeznaczony na naukę i zabawę z psem procentuje w postaci zadowolonego i zrównoważonego czworonożnego domownika. Szczególnie młode weimary potrzebują sporą dawkę ruchu (o każdej porze roku).
  • Małemu weimarkowi przyda się kurs w psim przedszkolu, w którym będzie mógł nabyć umiejętności dogadywania się z innymi psami. Trzeba bym przygotowanym na to, że zajęcia w takim przedszkolu pochłoną część Twojego wolnego czasu.

Dla kogo wyżeł weimarski:

  • weimary NIE NADAJĄ się dla ludzi niekonsekwentnych, o miękkim sercu, łatwo ulegających psiemu spojrzeniu, niezdecydowanych i dających się manipulować,
  • raczej nie są polecane osobom, które nie miały wcześniej żadnego doświadczenia z psami,
  • właściciel weimara powinien być człowiekiem o silnej osobowości, aktywnym, lubiącym spędzać czas poza domem, prowadzącym sportowy tryb życia,
  • zdecydowanie nie dla osób z alergią na sierść psa. Uwaga: z dużą ostrożnością należy podchodzić do kupowania psa w rodzinach z małymi dziećmi. Jeżeli dziecko ma alergię (testy alergiczne wypadły pozytywnie) albo któreś z rodziców jest alergikiem, lepiej zrezygnować z zakupu psa. Fora internetowe roją się od ogłoszeń ludzi, którzy zmuszeni są oddać weimara z powodu powstałej u dziecka alergii na sierść.

Życiowe komplikacje

  • Okres szczenięctwa i wyrzynania zębów – należy się liczyć ze zniszczeniami spowodowanymi przez pozostawionego bez nadzoru malucha. Jeżeli nie stać cię na ewentualny remont mieszkania albo bardzo kochasz nogi swoich zabytkowych mebli, to nie kupuj weimara. Złote rybki też bardzo ładnie wyglądają w mieszkaniu.
  • Wakacje – jeżeli planujesz wakacje na Seszelach, przemyśl, jak przetransportować tam twojego czworonoga. Weimary nie nadają się do psich hoteli. Rozłąka z właścicielem będzie dla nich zbyt bolesna.
  • Cieczka – jeżeli kupiłeś sukę, musisz liczyć się z bieganiem za nią z mopem. Sterylizowanie suki tylko dlatego, że brudzi ci dywan, jest zwykłym wygodnictwem.
  • Sierść – włosy weimara ogólnie dość łatwo się sprząta, nie wbijają się w dywan, chociaż bardzo uparcie przylegają do polaru. Jeżeli jesteś fanem nienagannych ubrań, kup sobie żółwia.

Dowiedz się więcej